Arkadasim, babam ve ben

Gecen hafta sonu St. Louis'den geldi arkadasim Orhan Ahmed ve ailesi ziyaretimize sagolsunlar . Biz de beraber piknik yapalim istedik. Piknikte ben, Orhan Ahmed ve Ahmed amcam olmak uzere toplam 3 kisinin adi Ahmed'di. Sonunda karisikligi onlemek icin ikinci isimlerimizin kullanilmasina karar verdik.:)
Orhan Ahmed benden 4 ay buyuk o da 23 aylik, tabi ben de o da cok iyi bilmiyoruz paylasmayi. Bu fotografta babacigim beni, asla paylasmaya niyetim olmayan, frisbee'yi paylasmam icin ikna etmeye calisiyor.
Sonunda ne mi oldu, Frisbee ne bana ne Orjan Ahmed'e yar oldu, cunku ikimizde digerimiz eline alinca agladik. Ama biz unutup oynamayinca babam ve arkadaslari tadini cikardilar.
Simdi sizi cok sevdigim bir parca ile basbasa birakiyorum. Neredeyse hergun anne "Gibgibi" diyerek bu sarkiyi calmasini istiyorum annemden:)

Inatci Ben

Gurbette olmanin zor yanlari da var. Mesela burada cocuklar cok fazla disarida oynamiyorlar, genelde kresteler, Missouri'de cok fazla Turk de olmayinca haliyle cok arkadasim yok. Annem de babam da bu duruma cok uzuluyorlar. Bu yuzden annem havalar birazcik olsun sicak olunca beni hemen disari cikartiyor, evimize cok yakin bir park var Stephens Park adinda genelde oraya gidiyoruz. O olmazsa bile en azindan sitede gezerek hava almami istiyor annem ve babam. Eskiden cikinca eve gelmek cok zor olmuyordu ama artik annemi birazcik ugrastiriyorum...
Videonun cekildigi gun de hava aslinda cok da sicak olmadigindan annem cok fazla disarida kalmayarak eve girmemizi istiyor ama ben sitenin onunde buldugum bir tulumba cesmesine cok baglandim ve kesinlikle ayrilmak istemiyorum... Eee bakin eve gitmek istemedigimi anneme nasil anlatiyorum!!!!

kitap ve ben

Babamla beraber kitap okuyoruz. Nihan Teyzecigim, ben henuz Dunya'ya gelmemisken anneme bana kitap okumasini, hatta ilk aylarimda anlamasamda kitap okuyarak vakit gecirmemizi ogutlemis. Annemde deneyimli ve hatta ornek bir anne olan Nihan Teyze'min ogudunu tutmaya karar vermis.
Simdi kitap okumayi cok seviyorum. Annem ve babam ileride de bu aliskanligimin devam etmesi icin dualar ediyorlar.
Simdi babacigimla kutuphaneden aldigimiz bir kitabi okuyoruz... Annem herzamanki gibi teknik ekipte. Veeee motor...

Mini mini bir kus ve sebek annem!!!

Efendim, bazen canim yemek yemek istemeyince,annem ve babam degisik yontemler deniyorlar. Simdi izleyeceginiz videoda annem sarki soyleyerek beni ikna etmeye calisiyor, ben de hareketlerimle ona katiliyorum. Canim babamda bizi seyrediyor, dilerim performansimizi begenirsiniz.

Dans Dans Dans!!

Hadi hep beraber,oturmayami geldik?!

Utandim ama ya!!!

Merhaba

7 Eylul 2006'da saat 2:14'de katildim araniza. Ohio'da baslayan serguzestime simdi Missouri'de devam ediyorum. Yakisikli, akilli, cok tatli ama cok da inatci kucuk bir melegim ben.
Annem 18 ay boyunca blog dunyasina girmeye cekinse de, sonunda hatiralarimi sevdiklerimizle daha uzun paylasabilmek icin acti bu sayfayi.
Ilk yazim ise babacigima ithaf olunur...
Babacigim minik bidigin ne zaman " sen ne kadar seviyorsun babayi bakalim" diye sorsalar, hemen "cooooooooook" diyor. Aslinda, babacigim benimle cok yorgun olsanda oyunlar oynadigin, en kucuk basarilarimi bile alkislayip destekledigin, kendinden once beni hatta en cok beni dusundugun, ayni kitabi bikmadan (biksanda belli etmeden) 10 kere bana ust uste okudugun, annem bana kizsada hep bana kacacak bir siper oldugun ( annem bu kisimdan cok hoslanmiyor ama, bak benden duymus olma), hastayim diye geceleri annemle basimda bekledigin, her gece yatmadan once opmek icin yanimda oldugun ve daha nice sebep icin seni cok seviyorum, ve hep sukrediyorum demek istiyorum. Ama takdir edersinki 18 aylik bir bidik icin uzun bir cumle bu!!!
Senin beni mutlu ettigin gibi ileride seni mutlu edecek bir evlat olabilmek dilegi ile,

Seni cok seviyorum